Trzynaste piętro kolorowego bloku, widok z okna na panoramę oddalonego miasta i chmury. Dużo chmur i błękitnego piękna zachwianego przez promienie oślepiającego diamentu. Ciepłe wnętrze, stonowane kolory na ścianach. Regały pełne książek z których wystają zakładki, każda przeczytana w połowie. Łóżko z idealnie ułożonym kocem w kolorowe kółka, poduszki w malutkie kwiatki. Tuż nad nim łapacz snów. Kilka czarno białych zdjęć pokazujących coś więcej niż tylko fotografie, pokazujących kawałek duszy. Stolik nocny z wielkim budzikiem i kilkoma czasopismami, w wazoniku mały bukiecik zeschniętych kwiatów. Krem do rąk o zapachu malin. Porozrzucane płyty na podłodze tuż obok miękkiego dywanu. Jedna kręci się w odtwarzaczu, spokojne melodie przyprawiające o zimne dreszcze. Na stole kubek z zimną herbatą, zdecydowanie za mocną i zdecydowanie za gorzką. Duże lustro na ścianie, a odbicie w nim niewyraźne, zmazane, niestabilne.
